somersault

εκείνη σε φιλάει στο μέτωπο και συ τρέχεις βγάζοντας φωτιά απ τα ρουθούνια.
ολόκληρο το απόγευμα αποφεύγεις τις κουβέντες και τα βλέμματα, ίσως και την ίδια τη ζωή.
την υπόλοιπη μέρα τι κάνεις;
κοιτάς το ταβάνι, μετά τρως τα νύχια σου και κατά το βραδάκι πέφτεις σε στρώμα μονό ξεκούραστος μη μπορώντας να κάνεις μια σωστή κολοτουμπα στον ξύπνιο σου.
στον ύπνο σου τι συμβαίνει άραγε;
μήπως στον ύπνο σου ζεις τελικά;
στον ύπνο είναι ωραία, βλέπεις αναμνήσεις, βαφεις το κορμί σου πράσινο και γουσταρεις!
μιλάς με αγνώστους και γελάς μόνος σου. κάποιες φορές κλαις και ξελαφρώνεις.
μόνο στον ύπνο όμως.
στον ύπνο λες αντίο....στον ύπνο ΘΑ ΠΕΙΣ αντίο, μπορείς να το κάνεις, αλλά στην ουσία δε το λες ποτέ. αυτό είναι το τέλειο.
είσαι και δεν είσαι.
πονάς και δε πονάς.
νιώθεις και δε νιώθεις.

και την επόμενη μέρα τα ίδια! ταβάνι, νύχια και μονό κρεβάτι το βράδυ.
και μη ξεχνιέσαι! ολόκληρο το απόγευμα μη μιλάς σε κανέναν, μην ακούς κανέναν.
δε κάνει.
γιατί υπάρχεις.

πριν ένα μήνα στο ξύπνιο μου ήρθε το τέρας.
πόσο θέλω να κοιμηθώ

with a devil in the words that you speak to me
when there’s nothing left and we are at the end
in the heavens you laugh at me secretly
where it echoes over and over again