Μαίρη Xmas vol 2

Απαραίτητη προϋπόθεση για κάποιον να πετάξει είναι να βρει φτερά και να τα φορέσει. Φτερά μεγάλα άσπρα...
Ανοίγοντας τα να νιώθεις βασιλιάς και κλείνοντας τα να νιώθεις απλά όμορφος.
Κλείνοντας τα να αγκαλιάζεις το σώμα σου να θυμάσαι. Χρειάζεται αγάπη
-"και προδέρμ", θα πεταχτούν κάποιοι έξυπνοι να πουν.
Ξέρεις είναι από εκείνους τους έξυπνους που τους μιλάς χαμογελαστός για τραγούδια και αρώματα και σε κοιτάνε σα χάνοι
-"της Γραβιάς", θα ξαναπεταχτουν....
Γιατί τέτοιοι είναι. Αξιοι  της μοίρας τους. Να μην αφήνουν άνθρωπο να σταυρώσει λέξη πάνω από τη δική τους φωνή. Σα να μη θέλουν να υπάρχει καμία ανάσα πιο  ζεστή τριγύρω.
Στο επίκεντρο του κόσμου όλου θέλουν να βρίσκονται και όλοι να μιλούν γι' αυτούς ή μαζί τους. Κι εκείνοι να χαίρονται και να φουσκώνουν σα γαλοπούλες δίμετρες, άσχημες και βρωμερές!
Κι εγώ όλα αυτά να τα βλέπω πάντα σα σιωπηλός παρατηρητής καλλιεργώντας σιωπηλή δύναμη η οποία κάποια στιγμή θα ξεσπάσει!
Το μόνο που εύχομαι είναι να μη ξεσπάσει σε γέλιο τη στιγμή που θα αξιωθούν εκείνοι οι δύστυχοι, που περιέγραφα πριν, να αντικρίσουν τον εαυτό τους πάνω στο τραπέζι το γιορτινο δίπλα από τη σαλάτα μαρούλι ....